งานหนักจนอ่อนล้า ร่างกายทรุดโทรม อ่อนแอ
ความสับสนถาโถมโจมตี ระหว่างชีวิตขณะนี้ กับภาคหน้า
เริ่มเบื่อคนรอบข้าง ทั้งที่ไม่รู้จักกันมาก่อน

ปรสิตเกาะกินใจ
เมื่อรู้สึกตัวจะเดินทางสู่ทะเลและล้างพิษ
ทะเลคือบ้านยามต้องการพักผ่อน
คือสวนสวยยามต้องการอ่านหนังสือ
คืออกอุ่นยามเจ็บช้ำน้ำใจ
ผมชอบทะเลที่สุด...

แสงจ้าคอยโลมเลียผิวสวยของทะเล
เหมือนรู้.. ทะเลจึงขยับคลื่นเคลื่อนไหวไปมา
ไม่ให้อาทิตย์สัมผัสผิวได้ง่ายดั่งใจหวัง
หยอกล้อกันอยู่เนิ่นนานจนกว่าจะลาลับ
แล้วกลับมาพบกันใหม่อยู่เป็นนิจเมื่อเชื่อวัน

จะมีสักคนไหม
ที่ไม่ต้องสัญญิงสัญญาอะไร
แต่สามารถรับรู้ได้ด้วยใจ
ว่าจะกลับมาพบ..
มีกันและกัน

อย่างเช่นทะเลล้อแสงนี้...

รูปนี้เพิ่งถ่าย ไต๋เรือแกไม่มีไรทำ เลยมาเล่นคลื่น
งานนี้เขียนไว้นาน แบบว่าตอนนี้อยากมีใครสักคน....

10.27 22 พ.ย. 47
เนยบิน

edit @ 10 Jul 2008 13:36:42 by เนยบิน